۰۰:۱۷ - ۱۳۹۳/۱۲/۱۶

واکنش دانشجویان دانشگاه شهید بهشتی به لغو کنسرت قربانی

سخت است که بگوییم با شما همدردیم، اما درستش این است که ماهم مثل هنر شما، چند سالی است قربانی این اعمال سلیقه‌های فردی هستیم! قربانی تصمیم‌های ساعتی و ثانیه‌ای! قربانی کسانی که دنیای همه را فقط و فقط با خط کش خودشان اندازه می کنند و هر آنچه شبیه اندازه گیری هایشان نباشد – جدا از قانونی بودن یا نبونش – را غلط می گیرند. قربانی بهانه هایی که چیزی است شبیه به خارش تن تا تسلای روح

مبارزه(رسانه تحلیلی خبری دانشجویان خط امام):

موج لغو کنسرت های موسیقی در شهر های مختلف کشور اخیرا به کنسرت موسیقی علیرضا قربانی هرمند فاخر ایران زمین در دانشگاه شهید بهشتی رسیده است. به همین مناسبت جمعی از دست اندر کاران این برنامه ی لغو شده و داشجویان دانشگاه شهید بهشتی خطاب به علیرضا قربانی نامه ای نوشته اند که نسخه ای از آن برای مبارزه ارسال شده است.

متن کامل این نامه به شرح زیر است :

قربانی ما؛ قربانی شماghorbani

آقای قربانی نازنین سلام!

دوست داشتیم این سلام را همگی باهم در سالن ابوریحان دانشگاه به شما می‌دادیم، در حالیکه از ذوق حضور شما در دانشگاه‌مان می‌خندیدیم و برایتان دست می‌زدیم.
دوست داشتیم به احترام اینهمه محبت و شعورتان که به ما اختصاصش داده‌اید، می‌ایستادیم و با شما سرود‌ای ایران را که همیشه انتهای کنسرت‌هایتان می‌خوانید می‌خواندیم و آماده می‌شدیم برای دادن دسته گلی که با بچه‌ها شریکی خریده بودیمش.
اما…
حالا برایمان انگار فقط تصویر آن لحظه‌ها مانده. و یک عالم شرمندگی از بزرگواری بی‌اندازه شما…
ای کاش بدانید ما با چه خون دلی دویده‌ایم برای مجوز کنسرت شما… با چه شوقی بنر چاپ کرده‌ایم. به چه طرقی بلیط فروخته‌ایم…
ای کاش بدانید که به کنسرت شما که قرار بود در دانشگاه همیشه پر از سختی و سکوتمان برگزار شود به چه چشم‌هایی غیر از چشم کنسرت نگاه می‌کردیم… کنسرت شما برای ما مثل یک پنجرهٔ روشن به سمت روزهای خوب بود…
کاش بدانید بچه‌های دانشجویی که خیلی وقت‌ها به خاطر ساعت و یا هزینهٔ بالا نمی‌توانند موسیقی زیبای شما را از نزدیک بشنوند با چه امیدی پول‌هایشان را برای کنسرت شما جمع کرده بودند…
ای کاش بدانید آنهایی که دغدغه سطح فرهنگ موسیقی را بین جوان‌ها دارند و نگران روند سلیقهٔ موسیقی نسل جوان هستند، چقدر دلشان می‌خواست بچه‌های دانشگاه موسیقی به معنای واقعی کلمه فاخر شما را بشنوند و به دلشان بنشیند…. همانطور که سالهاست به دل آن‌ها نشسته‌اید…
اما حالا این سلام را با حسرت همهٔ این‌ها به شما می‌کنیم. با یک عالمه شوق و ذوق فرو خورده شده…
استاد قربانی عزیز!
فهمیدن حال این روزهای شما سخت است. حال کسی که یک تنه با تمام قوایش برای صیانت از فضای موسیقی سالم و فاخر، در مقابل تمام توهین‌های غیر مستقیم و بی‌احترامی‌ها، فقط و فقط به خاطر اعتلای فرهنگ و ارتقای سطح سلیقه کشورش ایستاده و تمام تلاشش را برای زنده نگه داشتن این موسیقی فاخر انجام می‌دهد. کسی که می‌داند اگر وقت و هنر بی‌مثالش را به کوچک‌ترین شکل ممکن خارج از این مرز به اجرا بگذارد، صف‌ها و ساعت‌ها برای دیدن اجرایش فراهم می‌شود…
بنابراین سخت است که بگوییم با شما همدردیم، اما درستش این است که ماهم مثل هنر شما، چند سالی است قربانی این اعمال سلیقه‌های فردی هستیم! قربانی تصمیم‌های ساعتی و ثانیه‌ای! قربانی کسانی که دنیای همه را فقط و فقط با خط کش خودشان اندازه می کنند و هر آنچه شبیه اندازه گیری هایشان نباشد – جدا از قانونی بودن یا نبونش – را غلط می گیرند. قربانی بهانه هایی که چیزی است شبیه به خارش تن تا تسلای روح …
استاد بزرگوار
شاید از روش دیگری نمی شد، اما میخواهیم باور کنید ما هم به اندازه ی شما غمگینیم. به اندازه ی شما خسته از تمرین های زیاد ارکستر. برای درک همین خستگی از شما عذر خواهی میکنیم. به جای کسانی که هیچ ارزشی برای هنر و هنرمند قایل نیستند. به جای کسانی که شما را نمی شناسند . به جای کسانی که نمیدانند، هنر هنرمند ، بهانه زنده ماندن روح یک جامعه است ، نه بازیچه ی سلیقه ی آنها.
امیدوارم یک روزی شما را بالاخره در تالار ابوریحان ببینیم. در حالیکه در میان صدای دستهایی که به احترام شما ایستاده اند ، شاخه گل هایی که هر چند دانشجویی و کم اند، اما پر از محبت اند و به شما تقدیم می شود. ما هم مثل شما صبر میکنیم، نه تحمل . چرا که کسی که صبر میکند می داند پشت این روزهای سخت یک اتفاق خوب هم هست. اما کسی که تحمل می کند نه. ما هم مثل شما برای آن اتفاق خوب میجنگیم و به امید آن روز صبر میکنیم.
خدا همیشه نگهدارتان استاد .
جمعی از دانشجوهای دانشگاه شهید بهشتی
۱۰\۱۲\۱۳۹۳

::::

دیدگاه تازه‌ای بنویسید:

*

- 5 = 2