۲۰:۴۸ - ۱۳۹۲/۰۲/۱۹

نامه سرگشاده خطاب به کسانی که از امام عبور کردند

برخی از افراد که خود را ذوب شده در ولایت دانسته و ولایت را منحصر در خود می‌­دانند، با انواع و اقسام حیله‌­ها و ترفندهای عکاسی، خبری و فیلمبرداری سعی می­‌کنند نام و یاد امام از صحنه‌­ها حذف شود و اگر برخی موارد مجبور باشند از امام یادی بکنند به گونه‌­ای کمرنگ و یا بعضاً تحریف شده عمل می‌­کنند که خسارتش بیشتر است.

imam khomeyni«مبارزه» (رسانه تحلیلی خبری دانشجویان خط امام): سال ۱۳۹۲ مصادف است با پنجاهمین سالگرد قیام امام و این ایام هم یادآور امام است چرا که هفته گذشته سالروز تولد او بود و ماه آینده سالگرد ارتحال آن مرد ملکوتی، که با تشییع جنازه با شکوه و به یاد ماندنی که کم‌نظیر یا بی­‌نظیر بود. عمق و وسعت عشق و ارادت امت به امام روشن گردید و هنوز هم علی‌رغم همه مصائب و مشکلات و سختی‌ها و نامهربانی‌ها، توده مردم به آن مرد الهی صادق و خیرخواه علاقه دارند. ولی این روزها احساس می‌شود یاد و نام امام در میان هیاهوهای سیاسی و تبلیغاتی روز به روز کم‌رنگ­‌تر می­‌شود و کمتر از امام عکس یا سخنی می­‌بینیم و می­‌شنویم و اگر هم بعضی به امام استناد می­‌کنند برای توجیه عملکردهای نامناسب خودشان است که سعی می‌­کنند از امام مایه بگذارند تا کمتر مورد موآخذه قرار گیرند. این در حالی است که به فرموده رهبر معظم انقلاب: امام خمینی یک حقیقت همیشه زنده است و باید راه امام راه ما و مکتب امام، راهنمای همه ما باشد.

در این ایام برخی از افراد که خود را ذوب شده در ولایت دانسته و ولایت را منحصر در خود می‌­دانند، با انواع و اقسام حیله‌­ها و ترفندهای عکاسی، خبری و فیلمبرداری سعی می­‌کنند نام و یاد امام از صحنه‌­ها حذف شود و اگر برخی موارد مجبور باشند از امام یادی بکنند به گونه‌­ای کمرنگ و یا بعضاً تحریف شده عمل می‌­کنند که خسارتش بیشتر است. چرا که به صورت کاملاً واضح و روشن در عکس‌های امام تصرف می­‌کنند و برخی افراد را حذف و حتی برخی را در عکس‌ها اضافه می­‌کنند که مایه تعجب و تأسف و آه و افسوس است. به عنوان مثال اگر این روزها به تصاویری که از لحظه پایین آمدن حضرت امام از پلکان هواپیما در فرودگاه مهرآباد پخش می­‌شود، نگاه کنیم می‌­بینیم از ده نفر موجود در تصویر، فقط عکس سه-چهار نفر دیده می‌­شود. و یا اگر به فیلمی که از حضور حضرت امام در سر سفره افطار ماه مبارک رمضان آخرین سال عمرشان در اخبار پخش می­‌شود نگاه کنیم می­‌بینیم تصویر همه اشخاص حتی بانیان آن جلسه یعنی آیت‌الله هاشمی رفسنجانی و مرحوم حاج سید احمد آقا خمینی، حذف شده است. در برخی تابلوهای دیواری، عکس و پوسترهای تبلیغاتی نیز حضرت امام را در سایه دیگران قرار داده‌­اند که بعضاً مورد اعتراض مردم نیز واقع شده است.

در کنار این موارد به طور علنی و صریح با مواضع قاطع و اصولی حضرت امام که باید خط قرمز همه مسئولان و مردم باشد، مخالفت کرده و نظرات ایشان را زیر پا می­‌گذراند. به عنوان مثال: حضرت امام به طور صریح همه نهادهای نظامی و امنیتی را تحت هر عنوان و اسم از دخالت در احزاب و گروه‌­های سیاسی منع و نهی شدید کرده‌­اند، ولی می­‌بینیم برخی مسئولان عالی­‌رتبه نظامی و امنیتی و حتی وزیر اطلاعات جمهوری اسلامی به صورت عریان و علنی موضع‌­گیری سیاسی می‌­کنند و صریحاً تبدیل به یک مهره حزبی می‌­شوند. و یا در حالی که حضرت امام به صورت روشن و آشکار از روحانیون و مجتهدان و بزرگان علمی و خصوصاً کسانی که مقام رسمی در جمهوری اسلامی دارند می­‌خواهند در مسائلی که مورد درگیری هست وارد نشوند و اتهام نزنند، مانند نامه‌­ای که در سال آخر عمر شریف‌شان خطاب به یکی از فقهای شورای نگهبان نوشتند: «… گاهی دیده می‌­شود که بعضی از آقایان محترم در مسائلی وارد می­‌شوند که موجب وهن شورای نگهبان است. فقهای محترم باید توجه داشته باشند که نباید در مسائلی که مورد درگیری هست وارد شوند. از باب مثال در شأن شورای نگهبان و حتی خود حضرت آقای خزعلی نیست که به افراد مختلف تندی کند. اینکه دیگر روشن است که روی منبر و یا هر کجا حرام است به مسلمانی نسبت کمونیستی داد. بر فرض که ایشان بگوید من نسبت ندادم ولی این را که معترفند که گفته‌­اند: می­‌گویند، آقای سلامتی کمونیست است. آیا این توهین و گناه بزرگ از شخصی که عضو شورای نگهبان است آن هم به مسلمانی که نماینده مردم تهران است، شرعاً چه صورتی دارد. مادامی که شما این‌گونه عمل می­‌کنید باز هم توقع دارید جوانان انقلابی تند احترام شما را بگیرند.

آیا شخصی که می­‌آید نزد فقهای شورای نگهبان و می­‌گوید: اگر گناهی هم کرده‌­ام توبه می­‌کنم، راه درستی را رفته است یا کسی که روی منبر این توبه را به عنوان ضعف یک نماینده نقل می­‌کند؟ بحث بر سر خوبی و بدی نمایندگان و سایر افراد نیست، بحث بر سر راه گناه و کج رفتن است. همه باید توجه کنیم که آلت دست بازیگران سیاسی نشویم. باید سعی شود آقایان به عنوان منبری پرخاش‌گوی که تا این مرحله حاضر است پیش رود، معرفی نشوند.

شما نگویید، آن‌ها به ما بد می­‌گویند و ما با این صحبت‌ها جواب آن‌ها را می­‌دهیم. به شما بد می­‌گویند، پست مقدس شورای نگهبان را ندارند. شما در مکانی نشسته‌­اید باید خیلی از مسائل را با سکوت و وزانت خویش حل کنید. حواس‌تان را جمع کنید نکند یک مرتبه متوجه شوید که انجمن حجتیه‌­ای‌ها همه چیزتان را نابود کرده­‌اند. من به آقایان علاقه‌­مندم ولی لازم می­‌دانم گاهی که مسئله‌ای را می­‌بینم تذکر دهم.» (صحیفه امام، جلد ۲۱، صفحه ۶۸۰)

برخی از روحانیون عالی مقام، خطبای جمعه و جماعت و کسانی که عناوین فیلسوف و آیت‌الله و حکیم و… را هم بر خود نهاده‌­اند بی­‌محابا به کوچک و بزرگ و پیر و جوان و کسانی که هنوز طنین صدا و پیام امام در تکریم و سپاس از خدمات آنان به گوش می­‌رسد، می‌­تازند و هرچه از دهان‌شان در می‌­آید بدون اندکی درنگ و تأمل می‌­گویند.

در حضور مقام معظم رهبری و با علم به ناراحتی معظم‌­له از توهین به یادگار برومند حضرت امام به ایشان جسارت می‌­کنند و هنوز هم بر این حرف خود اصرار می‌­ورزند.

راستی چقدر حضرت امام در کشور خودش و در شهری که قریب به نیم ­قرن در آن زیسته و پایگاه انقلاب به شمار می‌رود، غریب است. در نمایشگاهی که به مناسبت ایام تولد حضرت زهرا(س) و ذریّه او امام خمینی در جوار صحن حضرت معصومه(س) برگزار شده مانع از توزیع مجموعه نامه­‌های عرفانی امام به عروسش سرکار خانم دکتر فاطمه طباطبایی می­‌شوند؛ آیا غربت از این بالاتر.

ولی آنچه بسیار دردآور و مایه تأسف شدید است، کلامی است که اخیراً توسط یکی از نمایندگان مجلس شورای اسلامی بیان شده است. وی از کسانی است که در سال ۱۳۶۵ به واسطه سفر مخفیانه مک فارلین (معاون وزیر خارجه آمریکا) به ایران به همراه هفت تن دیگر از نمایندگان مجلس نامه‌­ای اعتراضی نوشته که موجب خشم شدید و عتاب کوبنده حضرت امام گردیده بود به گونه­‌ای که برای همیشه از صحنه سیاسی کشور حذف شدند. امام در سخنرانی خود خطاب به آنان فرمود:

«من نمی‌خواهم در این روز مبارک اسباب افسردگی اشخاص بشوم، لکن می­‌خواهم عرض کنم چرا این قدر ما عقب افتاده هستیم؟ چرا ما باید به واسطه اغراض نفسانیه این قدر خودمان را ببازیم؟ چرا باید وقتی که دنیا به تزلزل درآمده است برای این بی­‌اعتنایی ایران به کاخ سفید و سیا، چرا ما باید توجیه کنیم مسائل آنها را؟ چرا ما باید این قدر غربزده باشیم یا شیطان­‌زده؟ من هیچ توقع نداشتم از بعض این اشخاص ولو بعضی‌شان در نظر من پوچ­‌اند، لکن  از بعضی از این اشخاص که سابقه دارند هیچ توقع نداشتم که در این زمان که باید فریاد بزنند سر امریکا، فریاد می­‌زنند سر مسئولین ما! چه شده است؟ شماها چه‌­تان است؟ چه کردید شماها؟ شماها جرا باید تحت تأثیر تبلیغات خارجی واقع بشوید یا تحت تأثیرات نفسانیت خودتان؟ در یک همچون مسئله مهمی که باید همه شما دست به هم بدهید و ثابت کنید به دنیا که ما وحدت داریم، وحدت ما این طور شده است و در روزی که هفته وحدت است چرا شماها می­‌خواهید تفرقه ایجاد کنید؟ چرا می­‌خواهید بین سران کشور تفرقه ایجاد کنید؟ چرا می­‌خواهید دو دستگی ایجاد کنید؟ چه شده است شما را ؟ کجا دارید می­‌روید؟ این تذهبون؟ من نمی‌توانم که آن طوری که می­‌خواهم، با شما صحبت کنم و نمی­‌خواهم در روز عید رنجش برای شما پیدا کنم، لکن شما انصاف بدهید که در یک همچو وقتی، وقت یک همچو اموری است؟ وقت یک همچو تأییدی است از کاخ سفید؟ وقت یک همچو تأییدی است از ریگان؟ لحن شما در آن چیزی که به مجلس دادید، از لحن اسرائیل تندتر است، از لحن خود کاخ­‌نشینان آن جا تندتر است. شما چه شده است این طور شدید؟ شما که این نبودید بعضیتان. من بعضیتان را می­شناسم، شما این طور نبودید. من امیدوارم که شما باز توجه کنید به مسائل، توجه کنید به دنیا، توجه کنید به خودتان، توجه کنید به قدرت خودتان. نشکنید این قدرت را، گرچه شماها نمی­‌توانید، لکن نباید یک همچو کاری در ایران بشود. من نمی­‌خواهم دل شما را بشکنم، لکن شما دل ملت را نشکنید، شما دل مسئولین ما را نشکنید، شما هی تندرو و کندرو درست نکنید، دو دستگی ایجاد نکنید، این خلاف اسلام است، خلاف دیانت است، خلاف انصاف است، نکنید این کارها را.» (صحیفه امام، جلد ۲۱، ص ۱۶۲).

حال این شخص بعد از قریب سی سال دوباره حرف گذشته خود را تکرار می­‌کند و می­‌گوید در قضیه مک فارلین به امام و رهبری خیانت شد! و بدین صورت کینه خود از امام را علنی می­‌کند.

آیا این موارد و صدها مورد دیگر که فرصت شمارش همه آنها نیست، دلیل بر غربت امام در این ایام نیست. آیا نباید فریاد برآورد که ای یاران امام ای علاقه­‌مندان و عاشقان خمینی از خواب گران برخیزید.

منبع: جماران

دیدگاه تازه‌ای بنویسید:

*

13 - = 6