۲۰:۰۱ - ۱۳۹۲/۰۵/۹

اصول گرایان به مرگ می گیرند که به تب راضی شویم

«مبارزه» (رسانه تحلیلی خبری دانشجویان خط امام)

vezarat«مبارزه» (رسانه تحلیلی خبری دانشجویان خط امام):

پویا صیامی نمین نوشت:

رضا فرجی دانا، محمدرضا عارف، جعفر توفیقی، جواد اطاعت و جعفر لیلی منفرد این‌ها گزینه­های تصدی وزارتخانه‌ای هستند که سر و کارشان با اساتید، دانشجویان و فرهیختگان جامعه است. وزارت علوم، تحقیقات و فن­آوری. نهادی که پیش‌تر مصطفی معین اداره­اش می­کرده و این روزها نام کامران دانشجو را بر راس خود می بیند.

وزارت علوم و نحوه اداره این نهاد راهبردی و چگونگی سیاست­گذاری و تدوین رهیافت در آن اهمیت بسیاری دارد. دانشجویان، اساتید، اعضای هیئت‌علمی، کارمندان دانشگاه­ها در زمره ارباب‌رجوع‌های وزارت علوم قرار دارند. و طبیعتاً این نهاد گستره موسعی از جامعه را در بر می­گیرد.

 اگر به الزامات وزیر علوم گذری داشته باشیم، وزیر علوم باید در درجه اول از جنس اهالی دانشگاه باشد و با این طیف غریبه نباشد. افکار سنجی دانشجویان و اعضای هیئت‌علمی دانشگاه­ها موید این امر است که جامعه دانشگاهی کشور از قبض و بسط رویکردهای غیرعلمی و گسترش نگاه امنیتی در فضای دانشگاه مکدر است و در تمامی درخواست­های پیش و پسا انتخاباتی­ مهم‌ترین خواسته­اش از تمامی نامزدها رفع این نگاه و مد نظر قرار دادن تقاضاها و مسائل جامعه دانشگاهی کشور بوده است. در همین چارچوب، چندین و چند نامه از سوی تشکل­های مختلف دانشجویی از دانشگاه­های گوناگون به رئیس‌جمهور منتخب ارسال شده است. درخواست­ها در عموم این نامه­ها کلیتی یکسان داشته است و به مواردی چون عدم ورود و تزریق افراد غیر عالم و نامتجانس با محیط دانشگاه، رعایت شان و منزلت دانشگاهیان، تأثیرگذاری اعضای هیئت‌علمی در انتخاب روسای این مراکز انسان­ساز، عدم اجبار اعضای هیئت‌علمی دانشگاه­ها به شرکت در کلاس‌های عقیدتی و ارشادی، تدوین ساز و کاری مناسب برای پذیرش دانشجو و کنار گذاردن تأثیرگذاری مؤلفه‌های غیرعلمی و … اشاره داشته است.

بدیهی است که فضای کلی دانشگاه­های کشورمنطبق بر ذات این نهاد پویا و جوان محور ماهیتی تحول خواهانه دارد و گماردن فردی که بتواند همخوان با این مطالبات و در راستای ظرفیت سازی و نه فرصت سوزی گام بردارد و ریل دانشگاه را بر این مدار قرار دهد؛ امریست که شایسته توجه دو چندان است. موید این امر نگاهی اجمالی به درخواست­های جنبش­ها و تشکل­های دانشگاهی پیش و پسا انتخابات است و رصد این خواست­ها به خوبی عیان می­سازد که نگاه جامعه دانشگاهی کشور هماهنگ و هم­آواز با دیدگاه­های مصرح در تفکر اصلاح­طلبی است.

حال امروز و با روی کار آمدن دکتر حسن روحانی به عنوان رئیس جمهور منتخب، انتظار اصلی اهالی دانشگاه برآورده سازی وعده­های دیروز و تبدیل آن به اصول امروز است. رصد گزینه­های مطرح برای تصدی وزارت علوم هم موید همین پایبندی دکتر روحانی بوده است. دکتر رضا فرجی دانا، ظاهراً اصلی-ترین گزینه دکتر روحانی برای این نهاد بوده است. فردی که در صلاحیتش برای احراز این پست، هیچ شک و شبهه­ای به میان نیامد؛ اما او، خود این پیشنهاد را نپذیرفت.

پس از کنار رفتن نام فرجی دانا، محمدرضا عارف، جعفر توفیقی، جواد اطاعت و جعفر لیلی منفرد دیگر گزینه­هایی بودند که به شکل طبیعی و البته حقیقی آلترناتیوهای مطرح در این عرصه به شمار می­رفتند. ناگفته پیداست که هر سه این بزرگواران ضمن اینکه جزو اصلاح‌طلبان نام و نشان‌دار محسوب می­شوند، تمامی مؤلفه‌ها و پیش­نیازهای لازم برای تصدی ساختمان شهرک غرب را نیز دارا هستند. هرچند ملاحظاتی چون کسب رأی اعتماد از مجلس، عدم بروز و ظهور حساسیت فراوان در جبهه اصولگرا می­تواند از مواردی باشند که اندکی محدودیت­ها را برای معرفی وزیر پیشنهادی فزونی بخشد و دکتر روحانی مجبور شود از گزینه ایده­آل به فردی خیلی خوب رضایت دهد، اما مسلماً این امر باعث نخواهد شد تا دورترین گزینه­ها به منش آقای روحانی و خواست­های جامعه دانشگاهی کشور رو آید.

در روزهای گذشته روند ناسالم رسانه­های اصولگرا در گزینه سازی و طرح وسیع رسانه­ای افراد مد نظر خود، ادامه یافته است و این جریانات سعی کردند گزینه­های غیر واقعی را در درجه اول، به عنوان یکی از گزینه­های تصدی وزارتخانه مذکور طرح گردانند. سپس و در فاز دوم، آن فرد که در هیچ‌یک از کژمان‌های پیشنهادی کارگروه­های مشورتی دکتر روحانی نبوده­اند را به عنوان فرد قطعی آن وزارتخانه معرفی کنند. عبدالرضا رحمانی فضلی و رضا مکنون برای وزارتخانه کشور و علوم جدیدترین محصول این رویکرد رسانه­ای مسموم جریان­های اصول­گرا بوده است.

اما رضا مکنون کیست؟ فرد جدیدی که رسانه­های اصولگرا به طور هماهنگ از او به عنوان گزینه جدی تصدی وزارت علوم یاد می­کنند. رضا مکنون ۵ دی ۱۳۲۳ دیده به جهان گشوده و دکترای مهندسی آب دارد. او که مدرک کارشناسی ارشد و دکتری­اش را از آمریکا گرفته از منظر علمی فردی توانمند و شایسته است و رزومه علمی او، کارنامه­ای قابل دفاع از او به جای گذاشته است. مکنون ۵ ماه دیگر باید شمع هفت و صفر را بر  کیک تولدش فوت کند و وارد هشتمین دهه از عمرش خواهد شد. حال سؤال اینجاست فردی در این رده سنی، به رغم تمام شایستگی­ها و تجربیات، می­تواند در آستانه هفتاد سالگی کارایی و خروجی مناسبی در جایگاهی که نیازمند شادابی، جوانی و ایده­های نوآورانه است، داشته باشد؟ جایگاه وزیر علوم و ارتباطات گسترده­اش با قشر جوان نیازمند فهم و درک خواست­ها و مسائل و مشکلات آن‌ها است. بدیهی است این درک و فهم در صورتی حاصل خواهد شد تا قرابت و نزدیکی با دنیای آن‌ها وجود داشته باشد. مردی ۷۰ ساله که سال­های زیادی از بهار جوانی­اش گذشته باشد، خواه نا خواه نخواهد توانست آمال افرادی متعلق به چندین نسل بعد از خود را درک نماید. از طرف دیگر عنایت به پیشرفت علم و تکنولوژی و روش­های نوین تدریس و درک و فهم آموزش نیازمند ورود و آشنایی فرد مذکور به این ساز و کارهاست. همچنین این وزارتخانه فردی شجاع را می­طلبد تا در برابر رسانه­ها و جریان­های فشار سر تسلیم فرود نیاورد و باقدرت به فعالیت خود ادامه دهد.

به نظر می­رسد رسانه­های اصولگرا به چند دلیل دست به معرفی این استاد باسابقه و سالمند دانشگاه امیرکبیر زده­اند. در درجه اول اینکه با توجه به عدم وابستگی خاص ایشان به اصلاح‌طلبان، اصول­گرایان توانسته­اند به یکی از اصلی­ترین خواست­های خود که همانا عدم معرفی وزیری اصلاح‌طلب برای تصدی وزارت علوم است دست یابند. آن‌ها زیرکانه می­دانند با توجه به نقش اساسی اصلاح­طلبان در پیروزی آقای روحانی، عملاً امکان معرفی گزینه­ای اصول­گرا برای وزارتخانه‌ای که در هشت سال اخیر بیش از سایر نهادها مظلوم واقع شده است، وجود ندارد آنها نیک می­دانند فشارها برای معرفی وزیر علومی اصول­گرا ره به جایی نخواهد برد. بر این اساس، آن‌ها دست روی فردی گذاشته­اند که وابستگی سیاسی خاصی ندارد و درعین‌حال رزومه علمی قابل دفاعی دارد و در یکی از غالب­های مد نظر رئیس‌جمهور منتخب که نخبه محوری است، می­گنجد، اما درعین‌حال سن و سالی از او گذشته است طراوت و شادابی ایام شباب را ندارد. بر همین اساس و با تاکید بر همین مؤلفه سالخورده بودن، جریانات اصول­گرا می­توانند با اعمال فشار و توجه به ویژه به مؤلفه محافظه­کار شدن افراد سالمند، منویات خود را به وزیر علوم آتی تحمیل نمایند.

بر همین اساس، به نظر می­رسد رسانه­های اصول­گرا در تحرکی هماهنگ و یکپارچه سعی کرده­اند گزینه­های این‌چنینی را برای وزارتخانه مختلف، به ویژه مراکزی که حساسیت و ظرافت بیشتری می­طلبد، طرح نمایند و پس از آن با عنایت به ابزار رسانه­ای، پول، قدرت و تأثیرگذاری که دارند، بتوانند گزینه­هایی که به هیچ‌وجه مطرح نیستند را تحمیل نمایند.

شنیده­های موثق حاکی از آنست که نه تنها با رضا مکنون هیچ صحبتی پیرامون تصدی­اش بر وزارت علوم نشده­است، که حتی وی جزء گزینه­های چندم هم نبوده­است و طرح نام او تنها بازی رسانه­ای و فضاسازی جریان­های اصول­گرا به­شمار می­رود. بر همین اساس شنیده می­شود یکی از همین گزینه­های اصلاح­طلب به عنوان گزینه نهایی به مجلس شورای اسلامی معرفی خواهد شد.

منبع: پایگاه خبری تحلیلی خرداد

:::

دیدگاه تازه‌ای بنویسید:

*

8 + 2 =