۱۹:۰۴ - ۱۳۹۳/۰۱/۹ رضا نساجی:

سربازان ایرانی و چاقوی بی‌دسته‌ کمپین‌های مجازی

وقتی این تحرکات دلسوزانه فعالان شبکه‌های اجتماعی در قبال کمپین آزادی سربازان ایرانی، می‌تواند تأثیر عکس داشته و تروریست‌ها را بیش از پیش مطرح ‌کند. وقتی کمپین‌های اعتراضی شما فعالان مجازی در فضای مجازی بی‌نتیجه می‌ماند ولی در نتیجه ترک‌تازی تروریست‌ها، نوک تیز انتقادات شما به سمت دولت و حکومت خودتان بر می‌گردد به نحوی که تروریست‌ها تطهیر می‌شوند، برنده تروریست‌ها هستند.

مبارزه (رسانه تحلیلی خبری دانشجویان خط امام) – رضا نساجی: به اقتضای تجربه ۵ ساله زیستن در میان مردم شریف سیستان و بلوچستان، حرف‌های زیادی درباره این محرومیت‌ها و دغدغه‌های این مردم در سینه دارم اما مدت‌هاست که در این زمینه ننوشته‌ام. از زمانی که به عنوان دانشجو پا به این دیار گذاشتم، شاهد ناامنی‌ها بوده‌ام و هنوز هم به نظر می‌رسد که ابن مشکلات همچنان و به همان شکل وجود داشته باشد. اما در باره حوادث این روزها – اسارت پنج سرباز مرزبان و شهادت یکی از آنان به دست تروریست‌های سلفی جیش‌العدل- نمی‌توان سکوت کرد همچنان که فعالان شبکه‌های اجتماعی دست به کار اقدامات اعتراضی شده‌اند. اقداماتی که می‌بایست با دقت نظر نسبت به مخاطرات فعالیت‌های این‌چنینی صورت پذیرد:

۱٫ ماجرای تروریست‌ها و اشرار بلوچستان مربوط به دیروز و امروز نیست. از همان روزهای آغاز انقلاب تا به حال اینها بوده‌اند و تا زمانی که پول وهابیت عربستان و حمایت دستگاه اطلاعات پاکستان باشد، خواهند بود. اگر امروز با مدعای دفاع از حقوق اهل سنت و تحت عنوان «جیش العدل» و «جند ا…» سربازان ایرانی را گروگان گرفته‌اند و می‌کشند، آن زمان با مدعای مارکسیستی و عنوان «خلق بلوچ»، استاد دانشگاه می‌کشتند. کسی چون مهندس ولی ا… نیکبخت را می‌کشتند که بورسیه دکترای مخابرات آمریکا را رها کرده و از اصفهان به زاهدان آمده بود تا در دانشکده فنی دانشگاه بلوچستان (دانشکده مهندسی نیکبخت دانشگاه سیستان و بلوچستان امروز) تدریس کند، مخابرات و جهاد سازندگی استان را راه بیندازد و به مردم محروم بلوچ خدمت کند که بسیاری از روستاهای کپری‌شان در بلوچستان، کرمان و هرمزگان در هیچ نقشه دولتی رژیم پهلوی نبود و دیده نمی‌شد مگر بعد از حضور امثال مهندس نیکبخت‌، مرتضی آوینی،‌‌ حاج عبدا… والی و…

۲٫ تجربه من می‌گوید عملکرد مرزبانان سپاه در مرزهای شرقی به مراتب بهتر از عملکرد نیروی انتظامی است و بعد از ورود قرارگاه سپاه، اوضاع منطقه به کلی متحول شده. باید روزهایی را می‌دیدید که وانت بارهای نظامی حامل مسلسل در دو سوی خیابان دانشگاه از کنار هم رد می‌شدند و در تک تک بلوارها، میدان‌ها و چهارراه‌های مهم شهر، مسلسل تعبیه شده بود. فلذا کم‌لطفی دوستان در قبال واگذاری مرزهای شرقی به برادران سپاه پاسداران را نمی‌توانم درک کنم.

فراموش نمی‌کنم اتوبوس سپاه را که در بلوار ثار الله زاهدان منفجر شد، چرا که لحظاتی پس از ماجرا من وارد شهر شدم و شاهد تأثر مردم بلوچ از این واقعه بودم. و فراموش نمی‌کنم شهادت شهید شوشتری در اثر انفجار جلسه‌ای که با سران عشایر و طوایف بلوچ داشت، چرا که مدتی در مدرسه‌ای درس می‌دادم که پسر شهید آنجا درس می‌خواند.

۳٫ دلسوزی برای سربازان ایرانی در اسارت تروریست‌های وهابی، دلیل بر توهین به آنهایی که جانشان را برای دفاع از خاک ما گذاشته‌اند و می‌گذارند نمی‌شود. می‌توان (و چه بسا باید) از عملکرد سپاه در زمینه‌های مختلف نظامی، امنیتی، فرهنگی، اقتصادی و علی الخصوص سیاسی (که در دوران حیات امام خمینی(ره) از این قسم فعالیت‌ها منع اکید شده بود) انتقاد کرد اما نمی‌توان از روی پیکرهای خونین شهدایشان هم با بی‌حرمتی گذشت. آنهایی که یک کودک محصل را به جرم داشتن کارت بسیج دانش آموزی در حادثه تاسوکی کشتند (که کل ماجرا حاصل ناکارآمدی مرزبانی نیروی انتظامی بود) اتفاقا همین موضع‌گیری های منفی شما علیه سپاه و… را در فضای مجازی می‌خواهند.

۴٫ منکر تأثیر کمپین‌های مجازی در همبستگی اجتماعی و مطالبه عمومی از مسئولین نمی‌توان شد چرا که این فعالیت در سطح ملی می‌تواند موجب همبستگی اقشار و اقوام مختلف با مردم مناطق محروم مرزی بیگانه که هماره از تروریست‌های تجزیه‌گرا و افراطیون وابسته به بیگانه اعلام برائت کرده و خود قربانی اصلی اقدامات آنها هستند، ‌شود و در سطوح فراملی هم می‌تواند قربانی بودن ایران در توطئه تروریست‌های بنیادگرای وابسته به دولت های بیگانه را به اثبات برساند.

 اما وقتی این تحرکات دلسوزانه فعالان شبکه‌های اجتماعی در قبال کمپین آزادی سربازان ایرانی، می‌تواند تأثیر عکس داشته و تروریست‌ها را بیش از پیش مطرح ‌کند. وقتی کمپین‌های اعتراضی شما فعالان مجازی در فضای مجازی بی‌نتیجه می‌ماند ولی در نتیجه ترک‌تازی تروریست‌ها، نوک تیز انتقادات شما به سمت دولت و حکومت خودتان بر می‌گردد به نحوی که تروریست‌ها تطهیر می‌شوند، برنده تروریست‌ها هستند. چاقوی بی‌دسته‌ دست خود شما را می‌برد نه مهاجمی که در تاریکی نمی‌بینیدش. شما می‌توانید در فضای مجازی هرچه را می‌خواهید like و dislike کنید اما برخلاف خون همان سپاهی‌ها دردی از مردم دوا نمی‌کند.

زمانی در نقد «پدیده حزب‌اللهی اینترنت‌نشین» نوشته بودم، امروز باید در نقد شعارزدگی رادیکال کل جماعت اینترنت‌نشین بنویسم که چقدر از فضای واقعی دور است. که این فضای مجازی با فهم ما از رویدادها چه می‌کند؛ خیلی نزدیک، خیلی دور.

::::

۱ دیدگاه

  1. محمد :

    با سلام
    لینک ویژه نامه ” همه مسولیم ” ویژه شهید علی خلیلی و امر به معروف و نهی از منکر، در سایت مبارز کلیپ.
    لطفا مطالعه و تا حد امکان در معرفی و توزیع آن اقدام فرمایید.
    یا علی. التماس دعا.

    http://www.mobarezclip.com/?p=4918&cpage=1#comment-6824

دیدگاه تازه‌ای بنویسید:

*

+ 46 = 51