۲۱:۲۸ - ۱۳۹۳/۱۰/۲۸

چگونه بازیگری مجلس را به بازی می‌گیرد

در سیستمی که ناگهان بودجه‌های میلیاردی نهاد حکومتی مثل آستان قدس برای ساخت یک مستند درباره امام رضا(ع) به بازیگری گمنام - که به دروغ مدعی کارنامه بازیگری و کارگردانی و البته نخبگی در دانشگاه شریف و مدال المپیاد ریاضی هم هست - می‌رسد و بازیگر گمنام دیگری ناگهان به عنوان الگوی هنرمند زن مسلمان و انقلابی، توجه مسئولین را به خود جلب می‌کند، طبیعی است که هنرمندان متخصص و متعهد سینما - که برخی‌شان هم سوابق جنگیدن در دوران دفاع مقدس دارند و هم سوابق درخشان فیلمسازی در این حوزه - دیده نشوند.

مبارزه (رسانه تحلیلی خبری دانشجویان خط امام) – سرویس جامعه مجازی: در پی دیدار کمیسیون فرهنگی مجلس با یک بازیگر زن که جنجال رسانه ای به دنبال داشت، رضا نساجی در صفحه گوگل پلاس خود نوشت:

charkhande

هنر خوار شد، جادویی ارجمند
یا چگونه بازیگری مجلس را به بازی می‌گیرد
کارنامه اصولگرایان در کمیسیون فرهنگی مجلس هشتم و نهم در مقایسه با مجلس هفتم قطعاً سیر نزولی را نشان می‌دهد. اگرچه حتی نقطه اوج آغازین این سیر نزولی هم چندان پربار نیست، اما سوال اینجاست که چرا ناگهان کمیسیون فرهنگی مجلس فعال می‌شود و یک بازیگر سینما را ارج می‌نهد؟ آن‌هم در شرایطی که برخی از مهمترین کارگردانان دفاع مقدس ما سالهاست فیلمنامه‌هایشان پشت درهای بی‌تفاوتی نهادهای متولی مانده و راهی به کمیسیون فرهنگی مجلس ندارند؟

البته در سیستمی که ناگهان بودجه‌های میلیاردی نهاد حکومتی مثل آستان قدس برای ساخت یک مستند درباره امام رضا(ع) به بازیگری گمنام - که به دروغ مدعی کارنامه بازیگری و کارگردانی و البته نخبگی در دانشگاه شریف و مدال المپیاد ریاضی هم هست - می‌رسد و بازیگر گمنام دیگری ناگهان به عنوان الگوی هنرمند زن مسلمان و انقلابی، توجه مسئولین را به خود جلب می‌کند، طبیعی است که هنرمندان متخصص و متعهد سینما -  که برخی‌شان هم سوابق جنگیدن در دوران دفاع مقدس دارند و هم سوابق درخشان فیلمسازی در این حوزه – دیده نشوند. که به تعبیر حکیم فردوسی: هنر خوار شد، جادویی ارجمند.

روایت سعید ابوطالب (مستندساز و نماینده اصولگرای مجلس هفتم) از تعامل کمیسیون فرهنگی مجلس اصولگرا با اهالی سینما شاید گره‌گشای این ماجرا باشد، وقتی مدعی است نمایندگان فرهنگی مجلس هفتم سه تن از بازیگران زن مهمترین نقش‌های سینمای دفاع مقدس ما را به هیچ می‌انگاشته‌اند:
«یک بار چند نفر از اهالی سینما و تئاتر وقت ملاقات گرفتند از کمیسیون فرهنگی. در آن زمان من رئیس کمیته هنر و رسانه بودم و آنها پیش من آمدند. خانم هما روستا بود و اگر اشتباه نکنم خانم مریلا زارعی و خانم رویا تیموریان. مسئله‌شان هم صنفی بود. آن موقع بعضی از تئاتری‌ها و بازیگرها از طریق وزارت ارشاد بیمه بودند ولی دولت نهم بیمه هنرمندان را قطع کرده بود. خانم روستا توضیح می‌داد که امثال من در این سن واقعا نیازمند این حمایت هستند و… در آن جلسه قرار بود که برخی از خانم‌های کمیته فرهنگی هم تشریف بیاورند ولی مشخصا خانم‌هایی که در مجلس هشتم هم نماینده بودند و الان هم نماینده‌اند، به جلسه نیامدند. نتیجه آن جلسه الان دقیقا یادم نیست اما فردا جلسه کمیسیون بود و من به اعضای کمیسیون فرهنگیاعتراض کردم که وقتی از اهالی هنر می‌آیند و مشکل صنفی دارند، چرا بقیه اعضای کمیسیون نمی‌نشینند. یکی از آن خانم‌های نماینده گفت خانم بازیگری که آمده بود موهایش از زیر روسری بیرون بود! من گفتم که بیرون بودن موی ایشان اصلاً به ما ربطی ندارد و اینجا حراست دارد و حراست می‌توانسته دم در به او تذکر دهد و مسئله ما مسئله موی آن پیرزن نیست، مسئله بیمه‌اش بود و آمده بود که به ما اعتراض کند چرا وزارت ارشاد بیمه‌اش را قطع کرده است و ما باید به مشکل او می‌رسیدیم.

می‌خواهم تنگ‌نظری برخی را به شما عرض کنم. یک موقع یادم هست جلسه‌ای با آقای افروغ به عنوان رئیس کمیسیون داشتیم با اصحاب سینما. من سینماگران را دعوت کردم از اقشار مختلف سینما بسته به سن و سابقه‌شان. چون بالاخره سینماگران گروه گروه بودند و هستند. یادم است جلسه اول فکر کنم آقای مجتبی راعی، برزیده و مجید مجیدی، فریدون جیرانی و اکبر نبوی آمده بودند. فقط جلسه اول را می‌گویم و بقیه را یادم نیست. من به عنوان کمیته هنر و رسانه دعوت کرده بودم و انتظار داشتم بقیه اعضای کمیته هم بنشینند، اما متاسفانه جز یکی از روحانیون کمیسیون فرهنگی و آقایان خادم و سروری هیچ کس آنجا ننشسته بود. یعنی اعضای کمیسیون فرهنگی تحمل سینماگران را نداشتند تا این حد. نیامدند آنجا بنشینند… بعدا در آن جلسه اعتراض شد و آقای افروغ به نماینده‌ها تذکر داد که اگر ما جلسه داریم همه باید بیایند. لذا بعدا که گروه‌های دیگر سینما می‌آمدند یک عده از آقایان با اکراه می‌آمدند و می‌نشستند. بعضی‌ها هم هیچ وقت نمی‌آمدند بنشینند. ببینید این وضعیت کمیسیون فرهنگی بود. نه تنها آنها اهل سینما و تئاتر و هنر و شعر و موسیقی نبودند، بلکه حاضر نبودند درد و دل اصحاب هنر را که به عنوان نماینده به آنها مراجعه کردند، بشنوند. این درد فرهنگ ماست و همیشه بوده و الان هم می‌دانم که به مراتب وحشتناک‌تر است.»

بخش دوم از مصاحبه با سعید ابوطالب درباره سرشت و سرنوشت اصولگرایی در مجلس (بهار ۱۳۹۲)
http://mobareze.ir/news/2749.html
بخش اول گفتگو با سعید ابوطالب:
http://mobareze.ir/cul/1978.html
بخش سوم و پایانی:
http://mobareze.ir/cul/3223.html

:::

۱ دیدگاه

  1. ایرانی :

    دو زمان مختلف دو تا برخورد متفاوت با یک قشر شده حالا اینکه نویسنده سعی داشته اینو به پوشش و تفکر طرف مقابل نسبت بده واقعا جای تاسف هست. اون هم با نسبت های خاصی که به دو بازیگر مورد اشاره داده شد. حتی اگه نماینده های مورد اشاره با نماینده های دوره های قبلی گفته شده یکی باشند، ممکن است با گذشت زمان نگرششان تغییر کرده باشد و یا دلایل دیگر؛ اگر در یک زمان از یک گروه ثابت رفتار متناقض دیدیم جای انتقاد است.
    از یک طرف این طور نشان می دهد که این وظیفه کمیسیون فرهنگی است که به هنرمندان بها دهد و از طرف دیگر طوری بغض خود را از خانم چرخنده نشان می دهد و ایشان را گمنام و غیر متخصص می خواند که انگار …

دیدگاه تازه‌ای بنویسید:

*

+ 82 = 88