خصوصی سازی

مخاطرات و فرصت‌های پروژه‌ خصوصی‌‌سازی امید چیست؟

خصوصی‌سازی امید

image_13941009699866

مخاطرات و فرصت‌های پروژه‌ خصوصی‌‌سازی امید چیست؟ حسین راغفر و نعمت‌الله فاضلی در نشستی با عنوان «بیم‌ها و امید‌ها در جهانی پرمخاطره» تصویری از چیستی این طرح در شرایط اقتصادی کنونی می‌دهند. این نشست به بررسی ریشه‌های بحران‌های پیش‌رو و بررسی این سوال کلیدی می‌پردازد؛ چرا نظام اقتصادی کشور از تامین خواسته‌های توسعه در ایران ناتوان است؟

گزارشی از دیدار وزیرکار با کارگران معدن سنگ‌آهن

kargar

نگرانی‌های کارگران از زمانی آغاز شد که قرار شد 28/5درصد دیگر سهام این شرکت هم به بخش خصوصی واگذار شود. خبر خصوصی‌سازی شرکت سنگ‌آهن مرکزی، کارگران مشغول در این معدن را که تعداد آنها به پنج‌هزارنفر می‌رسید نگران کرده بود که در جریان واگذاری سهام معدن به بخش خصوصی، تعدیل نیرو آغاز شود و تعداد زیادی از این کارگران بیکار شوند. اعتصاب گسترده کارگری روز27اردیبهشت آغاز و معدن تعطیل شد.

رضا نساجی:

بابک زنجانی؛ اسم نیست، رسم است

reza nassaji (2)

اگر از این بحث اساسی که حتی واگذاری ایده‌آل بزرگترین شرکت‌های سودده دولتی به بخش خصوصی، نوعی تقلید ناشیانه از نسخه‌های تعدیل ساختاری اقتصاد نئولیبرال فریدمنی است و همچو مسائلی، تبعات ذاتی آن، بگذریم، باز هم تأملاتی راجع به نحوه واگذاری وجود دارد. هر کدام از این واگذاری‌ها در زمان خودشان به عنوان بزرگترین پروژه خصوصی سازی مطرح شده‌اند اما در همگی شبهات آشکاری وجود داشته است.

مهدی رحمت‌اللهی:

چپ‌زدایی کنیم یا راست‌زدایی؟

dr hesam ashna

یادشان رفنه نتیجه اجرای طرح تعدیل ساختاری هاشمی - که البته مورد تأیید جناح راست بود و شخص رهبری هم در ابتدا مخالفتی با آن نداشتند - چه بود؟ غیر از این بود که رشد تورم از ۱۰ درصد سال ۶۹ به بیش از ۴۹ درصد رسید؟ افزایش 80 درصدی نرخ ارز و گرانی 50 درصد را فراموش کرده‌اند؟ یا اینکه جمعیت زیر خط فقر کشور از 17.8 درصد سال ۱۳۶۸ (پایان دولت موسوی) به ۱۹ درصد سال ۱۳۷۲ (پایان دولت اول هاشمی) افزایش یافت؟

سرمایه‌داری انقلابی‌نما نمی‌خواهیم/نقد عملکرد دولت احمدی نژاد و الزامات دولت آتی

2012-08-03-0834370

دولت احمدی نژاد هر چند شعارهای عدالتطلبانه سر می‌داد ولی در مرحله پیاده سازی آن شعارها یا به علت نداشتن تئوری منسجم، استفاده تیم اقتصادی که نگاه عدالتخواهانه چندانی نداشتند و در نهایت به مدل سرمایه‌داری توسعه معتقد بودند، ورود به مباحث دست چندم و بازماندن از اصلاحات اساسی و به دلایل دیگر که خود فرصتی مفصل می‌طلبد نتوانست شعارهای عدالتطلبانه خود را محقق کند.