۱۰:۴۱ - ۱۳۹۲/۰۱/۲۶ یادداشت دکتر سبحانی:

نفی هرگونه سلطه جویی و سلطه پذیری

در اصل یکصد و پنجاه و دوم آمده است که سیاست خارجی جمهوری اسلامی ایران براساس نفی هرگونه سلطه‌جویی و سلطه‌پذیری، حفظ استقلال همه جانبه و تمامیت ارضی کشور، دفاع از حقوق همه مسلمانان و عدم تعهد در برابر قدرت‌های سلطه‌گر و روابط صلح‌آمیز متقابل با دول غیرمحارب استوار است و بالاخره در بخشی از اصل یکصد و پنجاه و چهارم گفته شده است که، در عین خودداری کامل از هرگونه دخالت در امور داخلی ملت‌های دیگر، از مبارزه حق‌طلبانه مستضعفین در برابر مستکبرین در هر نقطه از جهان حمایت می‌شود.

«مبارزه» (رسانه تحلیلی خبری دانشجویان خط امام): 

دکتر حسن سبحانی(اقتصاد دان و کاندیدای مستقل انتخابات ریاست جمهوری): از آن جا که جمهوری اسلامی ایران در دوره نسبتاً طولانی حیات سیاسی خویش، تا اندازه زیادی در ارتباط با سیاست خارجی خود، در گیر با مشکلاتی بوده است. این سئوال را ایجاد کرده است که به راستی آیا ما نمی‌توانیم با کشورهای دیگر دارای روابطی حسنه و صلح‌آمیز باشیم؟ در پاسخ به این سئوال باید گفت که نه تنها، این کار امکان‌پذیر است که اصولاً مورد توصیه و تأکید قانون اساسی کشور هم می‌باشد. بند ۱۶ از اصل سوم قانون اساسی تنظیم سیاست خارجی کشور براساس معیارهای اسلام، تعهد برادرانه نسبت به همه مسلمانان و حمایت بی‌دریغ از مستضعفان جهان را، از وظایف دولت جمهوری اسلامی ایران بر شمرده است. همچنین در اصل یازدهم این نکته را مطرح می‌نماید که، همه مسلمان یک امت‌اند و دولت جمهوری اسلامی ایران موظف است سیاست کلی خود را بر پایه ائتلاف و اتحاد ملل اسلامی قرار دهد و کوشش پی‌گیر به‌عمل آورد تا وحدت سیاسی – اقتصادی و فرهنگی جهان اسلام را تحقق بخشد. در اصل یکصد و پنجاه و دوم آمده است که سیاست خارجی جمهوری اسلامی ایران براساس نفی هرگونه سلطه‌جویی و سلطه‌پذیری، حفظ استقلال همه جانبه و تمامیت ارضی کشور، دفاع از حقوق همه مسلمانان و عدم تعهد در برابر قدرت‌های سلطه‌گر و روابط صلح‌آمیز متقابل با دول غیرمحارب استوار است و بالاخره در بخشی از اصل یکصد و پنجاه و چهارم گفته شده است که، در عین خودداری کامل از هرگونه دخالت در امور داخلی ملت‌های دیگر، از مبارزه حق‌طلبانه مستضعفین در برابر مستکبرین در هر نقطه از جهان حمایت می‌شود.

همان‌طور که ملاحظه می‌شود مجموعه این اصول روند روشن و شفافی را فراروی کشور قرار داده است و به خوبی اصول مواجهه با دیگران را برای ما ترسیم می‌کند. اما نکته مهم و متأسفانه مغفول ،چگونگی و نحوه اعمال این اصول و سیاست‌های معطوف به آن‌هاست. به‌عبارت دیگر، این نکته ،که چگونه باید با دول غیرمحارب روابط صلح‌آمیز داشت که با ایده نفی سلطه و سایر موارد مذکور منافات نداشته باشد، از مسایل مهم و عمده ما در سیاست خارجی است. بعضاً در سازوکار این چگونگی‌ها، مجموعه‌ای از عوامل و متغیرها مدنظر قرار می‌گیرند و سپس با توجه به آن‌ها و پس از آن که اطمینان حاصل شد منافع ملی با اعمال روش و یا سیاست مشخصی محفوظ می‌ماند، دستگاه دیپلماسی اقدامات لازم را انجام می‌دهد. در مجموع چنین به نظر می‌رسد، که باید بین چرایی‌ها و چگونگی‌ها ارتباط معناداری برقرار شود. تا هم اصول و هم منافع ملی هر دو و توأم با هم حفظ شوند.

منبع: پایگاه اطلاع رسانی مدافعان دولت قانون (حامیان دکتر حسن سبحانی در انتخابات ریاست جمهوری)

دیدگاه تازه‌ای بنویسید:

*

3 + = 12